Nie może ulegać wątpliwości, że wtajemniczona w zakres czynności danego przedsiębiorstwa rzemieślniczego żona będzie dzielną współpracowniczką męża i w nagłych wypadkach będzie mogła przyjmować zlecenia i udzielać klijenteli niezbędnych informacyj. Pozatem przydzielić jej można czynności związane z kasą przedsiębiorstwa, to jest książkowanie dochodów i rozchodów, oraz obliczanie zarobków dla pracowników na podstawie listy płac z uwzględnianiem potrąceń socjalnych i podatkowych. Wogóle istnieje w przedsiębiorstwie rzemieślniczem mnóstwo drobnych spraw, które wymagają punktualnego regulowania, wzgl. załatwienia i dlatego sprawiają właścicielom przedsiębiorstw sporo kłopotu. Wszystkie te czynności załatwiać może wtajemniczona w te sprawy zawodowe żona rzemieślnika, przez co uwolni swego męża od pracy drobiazgowej na rzecz spraw daleko produktywniej szych.
Z Przymusowego Cechu Krawców w Rybniku.
Na nadzwyczajnem walnem zebraniu Przym. Cechu Krawieckiego w Rybniku został wybrany nowy Zarząd w następującym składzie: 1. st. cechmistrz Józef Marcol w Rybniku, ul. Mikołowska, 2. st. cechmistrz Józef Połomski w Rydułtowach, 1. sekretarz Jan Dymel w Rybniku, ul. Halera 30., 2. sekretarz Karol Paprotny w Rydułtowach, 1. skarbnik Czesław Adamczyk, Ryb-
Strojarstwo nie jest rzemiosłem.
Art. 142 rozporządzenia Prezydenta Rzplitej o prawie przemysłowem zalicza do rzemiosła m. in. „kapelusznictwo”.
St. cechmistrz Józef Marcol z Rybnika.
nik, ul. Piłsudskiego 25., 2. skarbnik Karol Darda Rybnik, ul. Łony.
Poznański Urząd Wojewódzki zwrócił się do Ministerstwa Przem. i Han. z pismem z dn. 23. I. 1928 r. L. dz. 825/28/VI. następującej treści: „Przedstawicielka kapeluszniczka damskiego (tzw. strojarek) P. X. zwróciła się do Wydz. Przem. i Hand. z prośbą o wyjaśnienie, czy dział ten zalicza się do rzemiosła i czy ma się podporządkować zarządzeniom Izby Rzemieślniczej. Ponieważ w art. 142 ustawy pod określeniem kapelusznictwa rozumieć można wyrób form dla kapeluszy, a nie ich przybieranie, uprasza się przeto o wyjaśnienie, jak należy określenie to interpretować”.
Ławnicy: 1. Ludwik Tarara Rybnik, ul. Gliwicka, 2. Zimon, Rybnik-Paruszowiec, 3. Malik Juljusz, Rybnik, ul. Piłsudskiego, 4. Depta, Rydułtowy, 5. Krautwurst, Czernica, 6. Goliński Sylwester, Rybnik, ul. Raciborska.
W odpowiedzi Minist. Przem. i Handlu dało następujące wyjaśnienie: „Tzw. strojarki należałoby zaliczyć do działu modniarstwa, które nie jest pomieszczone na liście rzemiosł w art. 142. Kapelusznictwo obejmuje tego rodzaju wytwórczość rzemieślniczą, która nie tylko surowcowi nadaje formę kapelusza, ale przeprowadza z surowcem wszystkie stadja procesu wytwórczego od początkowego aż do zupełnego wykończenia wytworu, zdatnego do konsumpcji. Strojarstwo cech powyższych nie posiada, albowiem ogranicza się jedynie do estetycznego zastosowywania materjałów gotowych dla wykończenia formy według każdoczesnych wymagań mody”. (Nr. P D 224/28 t. 15. str. 39).
Komisja Egzaminacyjna dla czeladników: 1. przewodniczący Józef Marcol, Rybnik, ul. Mikołowska; 2. przewodniczący Józef Połomski, Rydułtowy; ławnik mistrz Tarara Ludwik, Rybnik, ul. Gliwicka; zastępca Darda Karol, Rybnik, ul. Łony; ławnik czeladnik Adamczyk Antoni, Rybnik, ul. Piłsudskiego; zastępca Płaczek Joachim, Rybnik, ul. Gliwicka.